1. Negeer de chemische elementen van roestvrij staal. Ik heb helemaal geen indruk van de chemische elementen van roestvrij staal, waarbij de verkeerde kwaliteiten worden gebruikt, fouten worden gemaakt bij de materiaalkeuze, waardoor onderdelen worden afgedankt en materiaaltijd verloren gaat. Als u bijvoorbeeld vraagt om roestvrij staal dat titanium bevat, weet u het niet. Het is in ieder geval niet roestig. Het resultaat is dat als u het terugneemt en gebruikt, er afvalproducten ontstaan.
2. De geselecteerde elektrode is onjuist, deze past niet bij het roestvrijstalen materiaal en het lassen zal scheuren veroorzaken, wat resulteert in afvalproducten, wat resulteert in ongewenste gevolgen.. 310S-lasstaven moeten worden geselecteerd voor 310S-lasstaven en het materiaal van de lasstaven moet overeenkomen.
3. Er bestaat een vooroordeel tegen ferritisch en martensitisch roestvast staal, en er moet gekozen worden voor duur- austeniet. Er wordt aangenomen dat degene die niet magnetisch is, betrouwbaar is. In feite is dit niet het geval. In veel gevallen is ferrietmartensiet geschikter.
4. Koolstofarm (met 0 vóór het merk) ultra-roestvrij staal met laag koolstofgehalte (met 00 vóór het merk) is het beste. Wanneer je ook kiest, moet je dit kiezen. Anderen worden gebruikt in zwak corrosieve omstandigheden, maar moeten kiezen voor zuur-bestendig roestvrij staal. Blindelings een goede kiezen veroorzaakt grote verspilling.
